Odsłanianie zatrzymanych zębów

• Znieczulenie miejscowe,
• Cięcie i odwarstwienie płata od strony przedsionka lub podniebienia w zależności od lokalizacji;
• Atraumatyczne odsunięcie tkanek miękkich
• Selektywne usunięcie niewielkiej ilości kości nad koroną.
• Odsłonięcie guzka/korony
• Przygotowanie powierzchni szkliwa,
• Przyklejenie elementu ortodontycznego (zaczep, łańcuszek, miniśruba jako punkt zakotwienia) albo w technice „zamknij i ciągnij”
• Ponowne zaszycie płata z wyprowadzeniem łańcuszka do przedsionka.

Alternatywnie technika „otwarta” pozostawia okienko śluzówkowe nad koroną zabezpieczone opatrunkiem chirurgicznym lub kompozytem; wybór między techniką otwartą a zamkniętą zależy od położenia zęba, grubości tkanek, estetyki i preferencji zespołu.

• Przed zabiegiem odtwarza się miejsce w łuku i planuje wektory sił, aby uniknąć kontaktu z korzeniami sąsiednich zębów;
• Często wykorzystuje się miniimplanty dla kontroli zakotwienia i kierunku trakcji.
• Aktywację zaczepu wykonuje się zwykle po 1–2 tygodniach gojenia;
• Stopniowe, lekkie siły (rzędu dziesiątek gramów) prowadzą ząb do łuku w ciągu miesięcy, często 12–24, zależnie od odległości i inklinacji.

Wskazania:

• Zatrzymane kły przy zachowanych warunkach do wprowadzenia zęba (brak istotnych resorpcji sąsiadów, możliwość uzyskania miejsca, akceptowalny czas leczenia);
• Zatrzymane siekacze przy zachowanych warunkach do wprowadzenia zęba (brak istotnych resorpcji sąsiadów, możliwość uzyskania miejsca, akceptowalny czas leczenia);
• Zatrzymane przedtrzonowce przy zachowanych warunkach do wprowadzenia zęba (brak istotnych resorpcji sąsiadów, możliwość uzyskania miejsca, akceptowalny czas leczenia).

Przeciwwskazania względne:

• Ankyloza,
• Ciężkie resorpcje korzeni sąsiednich,
• Niekorzystna pozycja z ryzykiem uszkodzeń,
• Brak współpracy higienicznej; wtedy rozważa się ekstrakcję z przemieszczeniem ortodontycznym sąsiadów, autotransplantację lub implant po zakończeniu wzrostu.

• Krwawienie i obrzęk są umiarkowane;
• Zalecana jest dieta miękka,
• Chłodzenie zewnętrzne,
• Delikatna higiena z płukankami antyseptycznymi
• Unikanie urazu pola operacyjnego przez 7–10 dni.
• Kontrole co 1–2 tygodnie na etapie wczesnym;
• W razie techniki otwartej dbałość o utrzymanie drożnego okienka śluzówkowego zapobiega nadmiernemu przerostowi tkanek.

Możliwe są

• Recesje i utrata brodawek (szczególnie przy zębach położonych przedsionkowo),
• Resorpcje zewnętrzne przy zbyt dużych siłach lub nieprawidłowym wektorze,
• Ankyloza ujawniana brakiem przemieszczenia mimo sił,
• Nawracające przerosty tkanek.

Profilaktyka obejmuje :

• Precyzyjną diagnostykę 3D,
• Atraumatyczną technikę,
• Minimalnie inwazyjne odsłonięcie,
• Wczesne, lekkie i kontrolowane siły
• Ścisłą higienę
• Kontrole periodontologiczne.

U młodszych pacjentów z kłami zatrzymanymi i dobrym rokowaniem estetyczno‑funkcyjnym odsłonięcie i wyprowadzenie do łuku zazwyczaj daje najlepszy długofalowy efekt okluzyjny i periodontologiczny.

Gdy pozycja jest skrajnie niekorzystna, a czas/ryzyko wysokie, alternatywami są :

• Autotransplantacja zęba,
• Ekstrakcja z zamknięciem diastemy ortodontycznie,
• Utrzymanie miejsca pod przyszły implant po zakończeniu wzrostu
• Odbudowa adhezyjna dla estetyki przejściowej.